27-10-2014

Διακήρυξη για την Ημέρα Αγνοουμένων

Στις 29 Οκτωβρίου 1974, επομένη της συμπλήρωσης της ανταλλαγής αιχμαλώτων της τουρκικής εισβολής, αρχίζει για τον Κυπριακό Ελληνισμό μια νέα τραγική περίοδος αγωνίας και αναζήτησης των εκατοντάδων συμπατριωτών μας, που ουδέποτε επέστρεψαν και έκτοτε η τύχη τους αγνοείται.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων με απόφασή, που πήρε στην συνεδρία της ημερομηνίας 22/4/2010, καθόρισε την 29η Οκτωβρίου κάθε χρόνου ως "Ημέρα Αγνοουμένων". Ημέρα κατά την οποία ο Κυπριακός Ελληνισμός καλείται να φέρει στη μνήμη του και να αποδώσει τις οφειλόμενες τιμές στις ηρωικές μορφές των Αγνοουμένων της Κυπριακής τραγωδίας του 1974. Μιας τραγωδίας, που κατ' απαράδεκτο τρόπο συνεχίζεται για 40 και πλέον χρόνια, εξαιτίας της απροθυμίας της Τουρκίας να επιδείξει τη στοιχειώδη ανθρωπιστική διάθεση να δώσει πληροφορίες και στοιχεία για την τύχη προσώπων, που αποδεδειγμένα τα ίχνη τους χάθηκαν σε περιοχές που καταλήφθηκαν από τα τουρκικά στρατεύματα εισβολής.

Η αταλάντευτη απαίτηση των συγγενών Αγνοουμένων να πληροφορηθούν με πειστικά στοιχεία για την τύχη των δικών τους, ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα πλήρως κατοχυρωμένο από σειρά αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι αποφάσεις διαφόρων Διεθνών Οργανισμών και οι αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία προσβλέπει η Τουρκία να ενταχθεί, έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στο να υποχρεωθεί η Τουρκία να επιτρέψει το 2004 την επαναλειτουργία της Διερευνητικής Επιτροπής για τους Αγνοουμένους (ΔΕΑ).

Η επανέναρξη των εργασιών της ΔΕΑ δημιούργησε μια ελπιδοφόρα κινητικότητα στο θέμα, που για να φέρει όμως τα αναμενόμενα αποτελέσματα πρέπει να διασφαλισθεί η ειλικρινής και έντιμη συνεργασία όλων των εμπλεκομένων μερών. Πρέπει να δοθεί στη Διερευνητική Επιτροπή κάθε δυνατή διευκόλυνση και να της επιτραπεί ελεύθερη πρόσβαση στις πηγές πληροφοριών και σε κάθε χώρο, συμπεριλαμβανομένων και στρατιωτικών περιοχών.

Πρέπει επίσης να γίνει κατανοητό από όλους και ιδιαίτερα από εκείνους που έχουν την ευθύνη ότι το δικαίωμα των συγγενών γι ανεύρεση και παράδοση των οστών αγνοουμένων που αποδεδειγμένα έχουν μετακινηθεί είναι απόλυτα σεβαστό και αδιαμφισβήτητο. Τούτο για τις οικογένειες αποτελεί αναγκαιότητα, που ορθά και δικαιολογημένα απαιτούν να έχουν τα οστά προτού μια περίπτωση θεωρηθεί κλειστή.